Marathon Nacht van West-Vlaanderen 20 juni 2014 en DNS op IFF 2014

Even terug naar juni 2014 ...

Na een goede start in 2014 met een PR op de zes uren van Loos was het de bedoeling om in september eens een poging te wagen om onder die 4 uur grens te gaan. Een zomer vol activia's en een heerlijk ontspannen weekend op de boot te Merkem zouden alvast helpen. Even getwijfeld of er nog in juli of augustus trainingsmarathonnekes tussen zouden komen maar mezelf in warmte kennende liet ik dat maar zo. 

In juni dan getwijfeld welke afstand ik ging lopen op de nacht van West-Vlaanderen. Het jaar voordien met succes de 50 gelopen (al supporterend voor de echte ultra's) en gezien er dit jaar geen 50 of 100 op de menu stonden dan maar voor de 42 gegaan. Die gaat 's avonds door dus last van de zon moest ik niet vrezen. 

Het was mijn bedoeling om rond 4.15 te lopen en liefst niet alleen zodat ik een beetje kon tetteren. Gestart in een ruime groep met Veerle Philippe Kristof Saskia Peter An Xavier Timon... enfin dat tetteren ging geen probleem zijn. Na 8 kilometer voelde ik echter dat ik 't zo geen 42 km ging volhouden. Dus even tempo wat laten zakken. Halfweg doorgekomen aan 2.05 dus 4.15 zou wel lukken. Oeps.. Het moe worden en de duisternis had ik echter ferm onderschat ! Tempo in de tweede helft zakte steeds verder. Gelukkig was Peter zo vriendelijk geweest om bij me te blijven, want in die laatste 10 kilometer stond er intussen ook verre niemand meer onderweg te supporteren. Een brug in het pikkedonker oplopen en intss hopen dat je geen paaltjes of putjes passeert... volgende keer best een hoofdlampje meenemen ! 

Met de steun van Peter kon ik dan toch blijven doorlopen (hij wist verzekers niet meer of hij nu juist wel of juist niet moest blijven zeggen dat ik goed bezig was, hehe, 'k wist ook wel dat dat niet zo was hoor ;p)  en klokten we af op 4.19. Handvol minuten trager dan plan but ... who cares :)

De apres met het SMC in de sporthal was ook weer lange leute (4.19 was ook mijn eindtijd thuis;p).

Marathon nummer 15 zou in september een aanval op die 4 u zijn. En toen... wou die knie niet meer mee ... Het duurde even voor artsen uitvisten wat er nu aan de hand was en hier en daar kreeg ik groen licht, om dan even later weer te hervallen. Als geblesseerde een loopblog onderhouden, tja 't is er niet meer van gekomen.

Maar ook als niet loper bleef ik welkom bij de loperkes en in september werd het marathon weekend voor mij eentje zonder lopen, maar met veel vriendschap. Het uitje op 'den boot' was echt geslaagd, en qua marathonvoorbereiding, jawadde ;p
Nog es merci Veerle en Philippe en al wie mee was, 't heeft me echt goed gedaan zo in de bende.
Als niet loper nen gansen dag kijken naar lopers, 't was even slikken maar 'k kon me dan ook wegsteken achter men fototoestel en een paar duizend fotookes leveren aan André voor IFF. (hier en hier te bekijken)

Intussen zijn we paar maandjes verder, is de knie weer op zn positieven gekomen en ben ik in gevecht met blaren (steunzolen) in de hoop dat dit nu de redding zal zijn. Maar ooit ..
Yep, 't kriebelt !

Marathon Zwalm 13 april 2014

Ook dit jaar was ik van de partij. Slechts 14 dagen na Loos was het niet aangewezen zot te doen dus ging ik meelopen met enkele cavalopers die aan max 10 per uur zouden lopen. De mooie zonnige heuvels waren na een uurtje of drie toch lastiger en lastiger aan 't worden voor mij en toen de cavalopers er na 30 kilometer er nog fris als een hoentje een tandje bij deden, liet ik hen wijselijk gaan. De geplande 4.15 werden dus een tragere 4.18. Who cares :)

Verrassing in de sporthal : ik werd als 2de dame masters afgeroepen en Ann Van Samang als derde. Biersetje gescoord :) Later bleek dat ik met 3.18 in de uitslag stond en het podium dus niet klopte. Ik kreeg telefoon van Star Tracking en idd, mijn chipnummer en barcode op startnummer waren 1 cijfertje verkeerd. Verkeerde chips gekleefd dus. Dus werd een zeker Wesley zijn tijd een uurtje sneller en de mijne een uurtje trager. De organisatie bracht de echte 2de dame haar prijs nog thuis en ik ... mocht de mijne houden :)

(foto's via organisatie)

6 uur van Loos, 30 maart 2014

In 2013 liep ik mijn eerste zes uursloop in Aalter. Schitterend georganisserd, toplocatie en veel bekenden. Echter .. Het werd door de hitte (34 graden) niet echt een succes in de kilometerstand. Maar de sfeer op zo'n wedstrijd, het rondjes lopen in wisselend gezelschap met voldoende kans op rust en bevoorrading, dat smaakte naar meer. Eind maart zou de hitte nog meevallen en ook de compagnie ter plekke was een meevaller. Niet veel volk daar (verkiezingen die dag in Frankrijk) en dus voornamelijk Belgen aan de aftrap.  (En later ook op 't podium ;)

Het liep vlot, eerste 30 km bijna aan 10 per uur met Philippe en Bart maar dat tempo lag me iets te hoog dus vanaf dan mijn eigen toertjes gelopen. En ook 4 keer naar de WC geweest want telkens ik voorbij liep vond mijn lijf dat precies een goed idee. 

Eindtotaal 55.6 en een dik vet PR dus. Daarna nog een gratis BBQ met naast eten ook gratis drank. En ook nog een rugzak gekregen met handdoek decathlon, kousen, grote fles blond bier... Ja die 10 euro inschrijving is daar echt geld waard (denk dat Juan en Koen aan bier alleen al ferme winst deden :)

(foto's : Lut Hanot)

Ultratrail Het Leen 2014 (45 km)

In januari liepen de kilometerkes vlot (366) en toen wat maatjes spraken van de marathon Genk dacht ik, why not ? Bovendien kon ik zo nog eens afspreken met Daniëlle. Meer nog ik zou haar hazen. Motorpech zondagmorgen op weg naar Genk (E17 Deerlijk) bezorgde 4 SMC'ers echter een DNS (Did Not Start). Gelukkig dat het goede vrienden zijn en terwijl ik touring en co regelde, liepen zij intussen een 25 tal kilometertjes. Daarna kwamen ze me troosten en dronken we samen de streekbieren uit die niet meer in Nederland zouden geraken. Danielle liep intussen haar marathon zonder haas in een prima tijd van 4.32. Knap ! 's Avonds dan zelf toch nog een 31 tal kilometertjes gelopen om alles es te laten bezinken...

 

 

Intussen kwamen wat maatjes af met een vervangprogramma : Op zaterdag was er een nieuwe wedstrijd, trail te Eeklo. De 45 km zou dan als vervangprogramma dienen. Een blik op de deelnemerslijst en 'k zag meteen dat er veel vrienden bij waren en Juan wou me meepikken dus 't was geregeld. Klein detail, op vrijdagavond had ik een 40 fuif te Kampenhout. We carpoolden en 't feestje heel tof, ... dus zat ik pas om 3.30 in bed (dat slapen in de auto werd vervangen door luidkeels meekwelen op 'oude' klassiekers van kinderen voor kinderen en co :D ) en in alle drukte vooraf had ik ook niet gegeten.

Ach ja, belofte maakt schuld en op 't gemak starten en we zien wel hoeveel rondjes we 't volhouden zeker ? De modder maakte het loodzwaar. En ronde na ronde werden de laatste zompige weidestukjes ook veranderd in modder. De voorziene tijdsduur was zes uur en maar goed, want 'k had maar 9 minuten over. Runkeeper had 47 en zoveel kilometer, Garmin 46.4, ...soit GPS in een bos is altijd wat gokwerk. Enfin, 't telde zeker en vast voor marathon en nummer 11 is binnen :) 

Het parcours was zwaar maar echt schitterend (domein het Leen) ! De cavalopers hebben er echt veel werk in gestopt en een dikke merci is op zijn plaats ! 8 euro voor een marathon met om de 5/6 km bevoorrading met vanalles, een fles cava of grote doos cuberdons achteraf inbegrepen, een mooi afgelijnd parcours, sympathieke medewerkers en supporters overal, aankomstzone met direct banaan, donuts,.. in een verwarmde tent dan nog :)  Proficiat ! O, nog een tip : Volgend jaar vooraf een paar thermosjes koffie voorzien voor de vroege vogels ;)

Marathon Kampenhout 2013 - nr 10 werd een onverwacht PR

Gisteren stond de marathon van Kampenhout dus op 't programma. Loopmaatje Ruth zou die marathon als thuismatch spelen (we liepen deels door Boortmeerbeek) en had ons ineens uitgenodigd voor een hapje tapje achteraf bij haar thuis. De ruime deelname van SMC, waasland en cava loopvrienden beloofde alvast een gezellig uitje te worden. Het zonnetje was van de partij en door het carpoolen zat de sfeer der al van 's morgens vroeg in. Ter plekke wist ik nog niet goed met welke groep ik zou meelopen. Cavalopers waren met grote groep samengekomen om Conny bij haar eerste marathon te steunen en Koen ging voor de laatste plaats.
's Morgens had mn ventje nog een sneer gegeven van 'gaat ge weer voor de klucht meedoen of es lopen?' (ahum ... Geldrop en het talmen aan den arrivee is een kwestie van perceptie zeker ;)
Enfin, Ruth haar PR stond op 4.16 en gezien haar goede voorbereiding was er niemand die er aan twijfelde dat ze dit kon verbreken. Philippe en Joeri gaven aan dat ze haar gingen hazen richting 4 u en ik ging wel enkele rondjes meelopen en zag dan wel wat 't werd. Het parcours loopt deels over weg, deels over grasstroken, bospaadjes en naarmate tijd vorderde ook steeds meer modder dus snel lopen was niet gemakkelijk. Halfweg kwamen we door in 2 u, zelfs met dixiestop van Ruth, dus 'op schema'.  Daarna voelden zowel Ruth als ik dat het verschil met de frisse haasjes wel groot was. Die mannen (intussen was Gert er ook bij gekomen) waren daar aan het kwebbelen dat 't geen naam had en wij werden stiller en stiller... Aan kilometer dertig haakte Ruth onverwacht af in een bocht (maagpijn) en wist ik even niet wat doen.. Gert bleef bij Ruth en Philippe en Joeri waren maar aan 't zeggen dat ik door moest gaan, ... Ruth kwam niet terug in zicht en tja.. dan maar verder zonder haar in de wetenschap dat 't enkele kilometers verder voor mij ook afhaken ging worden..  Gert kwam even later terug en vertelde dat Ruth gestopt was en ging ineens een tandje bijsteken met Philippe. Versnellen lukte mij echter niet meer en Joeri nam de taak op zich om mij te blijven motiveren. Intussen besefte ik dat ik veel te weinig gedronken had (bevoorrading om de 7 km) maar 't was te laat, we waren laatste ronde ingegaan... 
En toen mja .. mannen en ambitie... Voor mezelf was 't eigenlijk al zo belangrijk niet, 't kwam niet op een minuutje maar Cremke bleef maar zeggen "allee, allee rapper, elke seconde telt" enz.. Tja, pff ..ff zelf zwijgen en voortlopen dan maar zeker, dan was ik er rapper vanaf :)
Het tempo was intss verder gezakt maar PR lukte toch nog 4 u 04 42.
Even later volgde een verrassing van formaat ! Had ik wel geen derde plek bij gebrek aan vrouwelijke individuele loopsters (slechts 10 in totaal). Massa's vrouwen staken me constant voorbij maar blijkbaar waren dat allemaal aflossingsploegen.. Dedju... al die zuurverdiende SMC puntjes werden ineens ingeruild voor een bakje groenten... En de mannen kregen zowaar een krat vol BIEREN ... Katrien en Nico liggen wellicht dubbel van 't lachen en zijn die strafpunten al aan 't uitrekenen intss :)
Achteraf waren we te gast bij Ruth en Koen en kregen we heerlijke soep en hapjes. Dank je wel ! Er kwamen ook flesjes bier op tafel en rara welk eentje Koen koos  ;) ?

Marathon Oostende 2013

Eerst loop je een marathon om de 4 jaar... Dan loop je er 4 per jaar ... Om dan de week na je PR tot de vaststelling te komen dat 't met 6 dagen pauze ook wel lukt :)
Ok, ik weet dat ik geluk heb blessurevrij, gezond, en zo voort te zijn en ja ik was dat eigenlijk wel aan 't betwijfelen of dat nu wel zo slim is enzovoorts... Maar ja... Koen zijn 100ste marathon kon ik toch niet laten van meevieren ? En als je dan toch naar Oostende gaat en Koen der een genietersloopke van maakt... tja dan loop je gewoon mee en zie je wel of je adem genoeg hebt om mee te tetteren :)

Voor de gelegenheid kleedden we ons in special outfit  (hij is fan van Club Brugge) en was de 4.30 uur pacer getooid met blauwe ballon. Ik werd speciaal door Koen en Inge afgehaald aan de statie (thx a lot !) en kon als eerste zijn blauw-zwarte feestkapsel bewonderen :). De sfeer zat er meteen in en m'n zenuwen over de haalbaarheid van 2 in een week waren meteen weg, no stress :)
Koen had vooraf aangegeven dat hij er een groepskwebbelloopje van 4.30 zou van maken en dat deden we dan ook. Gelukkig maar want de laatste kilometerkes begon ik toch de combinatie van al een marathon in de benen en een superdrukke werkweek (start academiejaar) te voelen qua vermoeidheid. Maar he, der zijn ergere dingen in 't leven dan es een half uurke wat minder tetteren ;)

Gezien ik dit verslag maanden na datum publiceer (mijn moeder vroeg dit weekend hoe 't zat met mn blog, oeps veel in concept staan maar nog niks afgewerkt online gezet, bij deze ...) beperk ik me verder tot een linkske naar Koen zn blog waar hij zelf verslag uitbrengt van deze dag. Nogmaals proficiat met je 100 ste marathon, nog vele loopkes en merci voor de aangename après achteraf ook ! (foto van de kippenvelfinish via Nico Schelstraete, groepsfoto via Paul Verbeke)

Leiemarathon 2013

In 2007 mijn eerste marathon, in 2011 m'n 2de en in 2013 m'n derde.. dacht ik ;)
Tja ... ik heb nu eenmaal niet zoveel geduld ;p
De Leiemarathon werd dus nr 7.
En na de fiasco van 2011 had ik wat goed te maken.
Met Juan Veerle en Philippe als haasjes op pad dus, hun plan was een sub 4 en ik zou daar de eerste helft bijblijven en dan zag ik wel of ik nog aan een PR zou komen. Juan had er overigens al 42 km in omgekeerde richting opzitten toen hij aan de start aankwam :)
Ik bleef bij hen tot aan kilometer 25 maar toen begon ik wat te stressen. Bang voor de klop van de hamer, bang dat ik zou stilvallen.. Die drie waren in mijn ogen nog niet eens opgewarmd, liepen met de rem op en ik minderde mijn tempo.
Gelukkig viel ik niet stil en kwam ik uit op een nieuw PR 4.06.

Dank je wel aan alle supporters en speciaal aan mn eigen ventje die me 42 km lang begeleidde :)

(Foto's via google plus pagina van Leiemarathon)

Marathon Zwalm 7 april 2013

In 2012 haalde ik net geen 2000 loopkilometertjes. In 2013 had ik me voorgenomen om er minstens 2013 te lopen.  Als marathon had ik de Leiemarathon gepland en zou ik wel zien waar er ergens een SMC of ander funloopje te vinden was… In januari had ik er duidelijk zin in : 290 km, februari 277 km  en maart ging zelfs tot 324 km. Yep, hoe meer sneeuw en geklaag over ‘t weer, … hoe meer goeste om net WEL te gaan lopen :)

Wachten tot september, pff .. zo lang nog ? … Dus tussendoor dan maar eens mijn zwarte beest (hellingen) op de marathon van Zwalm als uitdaging gekozen… Komt je broer dan enkele weken voordien plots af met ‘wij trouwen dat weekend’… Ach ja, we zien wel wat 't geeft..

De marathon van Zwalm was aan zijn 1^ste editie toe en was dik in orde! Een prima bereikbare locatie, voldoende parkeerplaats, vlak naast het station, een ruime sporthal met goeie douches, voldoende WC’s, schitterend parcours, voldoende en lekkere bevoorrading, kruispunten waren onder politietoezicht veilig afgezet, …. En zelfs een professionele massage achteraf ! Klein minpuntje was dat er massaal veel daginschrijvingen waren, dat hadden ze blijkbaar niet verwacht.. dus wachtrijen … waardoor de start 15 minuten uitgesteld werd. Maar liever zo dan dat er geen kat zou komen opdagen. Proficiat aan de organisatoren met jullie debuut, jullie zien me hier zeker terug !

De wedstrijd zelf dan… eerste helft liep ik wat te snel, ik was te druk bezig met tetteren want gezien er ook een halve marathon was, was ik in goeie compagnie en als ge moet kiezen … dan tetter ik vaneigens J. Onderweg maakte ik kennis met Elke Weylandt die met 108 op de rug liep als eerbetoon voor haar broer. Ook enkele leden van JCW en Eddy Vanboven zorgden voor aangename tettercompagnie.

Koen Vansteenkiste besloot na de eerste kilometers dat ik veel te rap tetterde en ging voluit voor zijn lantaarnplek (waar ie nog veel moeite voor moest doen NB J ). In de 2^de lus viel ik plots alleen (de rest was immers klaar wegens halve) en maakte ik een beginnersfout. We liepen langs huizen over de middag, die geuren .. deden me honger krijgen en ik … at zowat een volledig middagmaal … veel te veel dus ... de volgende kilometers even wat gas terugnemen om Kristof Vandevoorde, die na zijn halve marathon verder meefietste, geen déja vu te geven van zijn IFF… 

De nek en rugpijn die me de dag voordien bijna tot DNS deden beslissen, vielen beter en beter mee. Alleen de laatste kilometers (kasseien op een brugske, hellingen bergaf) had ik terug wat last, maar dat zal de vermoeidheid wel geweest zijn. Moe ? Ba ja, wie loopt er nu ook een marathon in ’t weekend dat haar broerke trouwt hehe – bad timing J.

Dus ben ik heel tevreden met 4.14.00 als eindtijd ! Achteraf aan de massagestand : “Heb je stijve benen?” eu nee.. maar ‘k ben wel opgestaan met een stijve nek .. Kine wrijft ff over benen : idd die zitten goed en dus wreef ie … m’n nek los  LOL ‘k was daarna beter dan voor de start :)

Het verbroederen met SMC (sporthalsluiten) achteraf was ook weer één van de hoogtepunten. Traiteur Koen VSTK voorzag ons vd nodige broodjes en de ganse voorraad blonde Enames werd door de maatjes vakkundig leeggedronken (jaja Mandela zou een jaar niks drinken, huh huh .. zal wel ;p )
We stekten een frietje met Nico in onze gedachten en hielpen traditioneel nog wat met den opkuis ...

PS : ik was later uit de sporthal dan Koen en Kristof !
(Foto's Filip G.)